သူပုန္ေက်ာင္းသားတဦးရဲ႕ ျပည္ေတာ္ျပန္ ခရီးစဥ္ (၃)
က်ေနာ္စိတ္ထဲမွာေတာ့ ရန္ကုန္ဟာ သူ႕အေရွ႕အရပ္က ဘန္ေကာက္နဲ႔မတူပဲ သူ႕အေနာက္က နယူးေဒလီနဲ႔ ပုိတူေနသလုိပဲ။ အေဆာက္အဦေတြက ေဟာင္းႏြမ္းေခ်းထူ။ ကြမ္းေသြးေတြက ေနရာတကာ။ ကားဟြန္းသံကတညံညံ၊ လမ္းျဖတ္ကူးသူေတြက စည္းကမ္းမရွိ။
က်ေနာ္ ျပန္လာေတာ့ က်ေနာ့္အေမ ဝမ္းသာသလို သားနဲ႕ေဝးေနခဲ့တဲ့ တျခား အေမေတြေရာ ၀မ္းသာဖို႕ အခ်ိန္ေရာက္ျပီလား။ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ ေနာက္က်ခဲ့တဲ့ သားသမီးမ်ားစြာ အေ၀းတေနရာမွာ က်န္ေနဆဲဆုိတာကုိေတာ့ က်ေနာ္သိေနခဲ့တယ္။
ဗီဇာေလွ်ာက္ ရခက္တယ္။ ေဆြ ၇ ဆင့္၊ မ်ဳိး ၇ ဆင့္ေဖာင္ ျဖည့္ရတယ္။ သံရံုးအရာရွိေတြက သိပ္အရစ္ ရွည္တယ္ ဆုိျပီး သတင္းၾကီးေနတဲ့အတြက္ ဘာမွမေမးပဲ ဒီလုိ လက္ခံလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္မထားခဲ့ပါ။
၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ေရးလုိဟာမ်ဳိးကို တေနကုန္ ျငင္းရင္ျငင္းေနမယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ျပန္ေရာက္လုိ႔ ကိုယ့္ကေလးကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ျမန္မာစကားေတာင္ မေျပာတတ္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္ဆုိေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူးေလ
လူတုိင္း ၀င္ေရးနိင္တာေၾကာင့္ ဟုတ္တာေရာ မဟုတ္တာေရာ သင့္တာေရာ မသင့္တာေရာ ဆဲတာေရာ ေျခာက္တာေရာ ရုိင္းတာေရာ ပုဂၢိဳလ္ေရး အပုပ္ခ်တာေရာ အသေရဖ်က္တာပါ စသျဖင့္ ေရးၾကတာကုိ ေတြ႔နုိင္ပါတယ္။
“သမၼတကုိယ္တုိင္ ဖိတ္ေခၚေန တာေတာင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔က ဘာေၾကာင့္ ျပန္မလာ ေသးတာလဲ” ဆုိၿပီး မီဒီယာသမား တဦးက ေမးပါတယ္။ အခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ ေတြ႔ပါတယ္။
ကိုဖုန္းေမာ္ ၂၅ နွစ္ျပည့္မွာ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုေတြ ဘာလုပ္ၾကမွာလဲ။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း သြားျပီး ဆြမ္းကပ္ အမွ်ေ၀ရံု သက္သက္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္လုိက္ရမလား။ နွစ္ပတ္လည္ ေဟာေျပာပဲြ အခန္းအနားေတြလုပ္ျပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၅ နွစ္ကျဖစ္စဥ္ကုိ အမွတ္တရ စားျမႇဳပ္ျပန္ရင္း ပဲြျပီးသြားၾကမလား။
ဒီလ ၁၃ ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္မယ့္ စက္မႈ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသား ကိုဖုန္းေမာ္ က်ဆုံးျခင္း ၂၅ နွစ္ျပည့္ေန႔က်ရင္ ဒီပစ္ခတ္မႈ အတြက္ အရင္ အစိုးရေခတ္က တာ၀န္ရွိသူေတြ ေဖာ္ထုတ္ေပးဖုိ ႔ေတာင္းဆုိၾကမွာလား။
သမၼတနဲ႔ ေနာ္ေ၀ေရာက္ ျမန္မာေတြ ေတြ႔ဆုံပဲြအတြက္ အခမ္းအနားမႈးအျဖစ္ တာ၀န္ယူသူကေတာ့ တခ်ိန္က အတုိက္အခံ သတင္းဌာန ဒီမုိကေရစီေရး သတင္းဌာန အျဖစ္ လူသိမ်ားခဲ့တဲ့ DVB သတင္းဌာနမွ ဒုညြန္မႈး ကုိခင္ေမာင္၀င္းျဖစ္ေနတာကို ထူးထူးျခားျခား ေတြ႔ရပါတယ္
“ဘာလုိ႔ ဒီမွာဆႏၵျပေနလဲ၊ ေနျပည္ေတာ္အထိ လာ ေလ့လာၾကေလ” လုိ႔ ၀န္ၾကီးဦးစိုးသိမ္းက ဖိတ္ေခၚတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ျပည္တြင္းမွာ တုိးတက္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြကို အျပင္ကလူေတြက မသိလုိ႔ အခုလုိ ဆႏၵျပေနတာ ျဖစ္နုိင္တယ္
ဒီအခန္းထဲမ၀င္ခင္ အျပင္နားက အေဆာင္တခုေရွ႕မွာ ”ေက်ာင္းသားပါလီမန္” ဆုိတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ၾကီးကုိ ေတြ႔ မိေၾကာင္း၊ အေတာ္ အံ့ၾသသြားေၾကာင္း အစခ်ီျပီး ျမန္မာနုိင္ငံမွာေတာ့ ေက်ာင္းသားပါလီမန္ မေျပာနဲ႔ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ဖြဲ႔တာကိုေတာင္ ေၾကာက္ေနလုိ႔ မနည္းၾကိဳးစားေနရတဲ့ အေျခအေနလို႕ ေျပာပါတယ္။
လက္ရွိ နုိင္ငံေရးအေျခေနဟာ တုိက္ပြဲအပုိင္း ကုန္သေလာက္ ရွိေနပါျပီ။ မေကာင္းတာေတြကို ျဖိဳခ်ျပီးသေလာက္ ရွိေနျပီ။ အခုခ်ိန္က ”ေထာက္ျပ တည္ေဆာက္”ရမယ့္ အပုိင္းေရာက္ေနျပီလုိ႔ ကုိ မင္းကုိနုိင္ကေျပာပါတယ္။
မင္းကိုႏိုင္ကုိ ၾကိဆုိမယ့္ လူေတြလည္း ရာနဲ႔ခ်ီရွိေနတယ္လုိ႔ သိရေပမယ့္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကုိ ၾကဳိဆုိမယ့္ ျမန္မာနုိင္ငံသား ဒါမွမဟုတ္ သူနဲ႔အတူ ညစာ စားပဲြတက္မယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား မရွိသေလာက္ နည္းေနတယ္လုိ႔ သိရၿပီး ဆႏၵျပပဲြလုပ္မွာကိုေတာင္ စုိးရိမ္ေနရပါတယ္
ဖဆပလ ေခတ္နဲ႔ မဆလ ေခတ္အေစာပုိင္းေတြမွာ သတင္းစာ ဆရာေတြကို ဖိတ္ျပီး စစ္ေျမျပင္ကုိ ျပသတာေတြ ရွိခဲ့ဖူးေပမယ့္ သူပုန္ေတြဘက္ အထိသြားျပီး ကုိယ္တုိင္ သတင္းသြားယူ တာကေတာ့ အခု ကခ်င္စစ္ပဲြဟာ ပထမဆုံးလုိ႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။
ေနာ္ေ၀းႏုိင္ငံ ပါလီမန္ေရွ႕ရင္ျပင္ဆီ ဇန္န၀ါရီလ ၂၆ ရက္ေန႔ မနက္ ၁၁ နာရီေလာက္မွာ က်ေနာ္ ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ အႏုတ္ ၁၀ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ ရွိတဲ့အျပင္ ဆီးနွင္းေတြလည္း ထူထပ္စြာ က်ေနတဲ့ၾကားထဲမွာ လူ ၅၀ ေလာက္က ပုိစတာေတြေထာင္ၿပီး
ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ ေအာ္ေနတာ ျမင္လုိက္ရပါတယ္
က်ေနာ္ တဦးတည္း အျမင္ကိုေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ လူမ်ဳိးစုေဒသဆီမေရာက္ဖူးပဲ၊ လူမ်ဳိးစုေတြနဲ႔ အတူ မေနဖူးပဲနဲ႔ေတာ့ လူမ်ဳိးစုေတြရဲ့ခံစားခ်က္ကုိ နားလည္ဖုိ႔ သိပ္မလြယ္ဘူးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။
ABSDF ဗဟုိ (absdf.com) စစ္႐ံုးခ်ဳပ္က ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁ ရက္ေန႔အထိ တရား၀င္ စာရင္းဇယားေတြအရ ႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ကာလအတြင္း က်ဆုံး၊ ေသဆုံး၊ ထိခုိက္ ဒဏ္ရာရ ေက်ာင္းသားဦးေရဟာ ၁၀၂၄ ဦး ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
“တခ်ိန္က ငါတို႔ရဲ႕ ဒီမုိကေရစီ အခြင့္အေရး ေတာင္းဆုိ ဆႏၵျပပြဲကုိ တားဆီးခဲ့သူ တဦးကို ငါ ကန္ေတာ့ လုိက္မယ္ဆုိရင္ တသက္လုံး လုပ္လာခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး အေပၚ သစၥာေဖာက္ရာ က်သြားေလမလား”
“တခ်ိန္က ငါတို႔ရဲ႕ ဒီမုိကေရစီ အခြင့္အေရး ေတာင္းဆုိဆႏၵျပပြဲကုိ တားဆီးခဲ့သူ တဦးကို ငါ ကန္ေတာ့လုိက္မယ္ ဆုိရင္ တသက္လုံး လုပ္လာခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး အေပၚ သစၥာေဖာက္ရာ က်သြားေလမလား”
“ဘာလုိ႔ နုိင္ငံျခားထြက္မွာလဲကြာ၊ ဒီမွာေနရလုိ႔ ရသေလာက္ ဆက္ေနရမွာေပါ့။ နယ္စပ္မွာဆက္ ေနေနတာကိုက ရန္သူစစ္အစိုးရကုိ မေက်နပ္ဘူး၊ စစ္အစိုးရကုိ အာခံေနတယ္ ဆုိတာကုိ ျပသေနျခင္း တမ်ဳိးပါပဲ”
“ေက်ာင္းသား ဆုိတာ အသက္အရြယ္ ကန္႔သတ္ခ်က္ ရွိတယ္။ တသက္လုံး ေက်ာင္းသား လုပ္ေနလုိ႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ” ဆုိတဲ့ ေဆြးေႏြးခ်က္။ အဲဒီ ဗဟုိေကာ္မီ အစည္းေ၀းမွာ ျငင္းခုန္ၾကတာကို က်ေနာ္ မွတ္မိေနပါတယ္။
နုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး ပဋိပကၡေတြနဲ႔ ေ၀းေနတဲ့ သာမန္ျပည္သူ အမ်ားစုအဖုိ႔ ဒုကၡသည္ဆုိတာ အမည္အားျဖင့္ သိပ္မမုိက္ဘူးလုိ႔ ထင္နုိင္ေပမယ့္ ဒုကၡသည္ ျဖစ္ခြင့္ရဖုိ႔ဆုိတာ သိပ္မလြယ္လွ။
“က်ေနာ္တုိ႔က ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ လက္ေအာက္ခံမွ မဟုတ္ဘူး။ Vigorous Burmese Students Warrior စြမ္းအားျမင့္ ေက်ာင္းသား စစ္သည္ေတာ္မ်ား အဖြဲ႔။ ဘယ္အဖြဲ႔နဲ႔မွ မဆုိင္ဘူး။ အခုမွ အသစ္ဖြဲ႔တဲ့ အဖြဲ႔”
တနသၤာရီ ျမစ္႐ုိးတေလွ်ာက္ ျဖစ္ေနတဲ့ နယ္ေျမ ထိမ္းခ်ဳပ္နုိင္ေရး စစ္ပဲြေတြဟာ ျပင္းထန္ လာတာနဲ႔အမွ် စစ္ရဲ႕ဒဏ္ရာ ဒဏ္ခ်က္ေတြ ဟာလည္း တနသၤာရီ ႐ိုးမကိုေက်ာ္ၿပီး နယ္စပ္မ်ဥ္း တဖက္ျခမ္းက ထုိင္းနယ္ေျမထဲ အထိ ေရာက္လာပါတယ္။
န၀တရဲ႕ထုိးစစ္ဟာ အလြန္ျပင္းထန္ၿပီး အင္အားအလြန္အကၽြံ သုံးခဲ့တယ္လုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြက ေျပာပါတယ္။ ေရွ႕ပုိင္းမွာ တင္ျပခဲ့သလုိ န၀တတပ္ေတြဟာ ဆင္ျဖဴတုိင္နဲ႔ ဘန္းေခ်ာင္းဘက္ကေန
“သူတို႔ေတြခ်ည္း မျဖစ္ဘူး။ လုိအပ္တာေတြ စီမံခန္႔ခြဲဖုိ႔ တာ၀န္ရွိသူေတြလည္း လုိက္ဖုိ႔လုိတယ္” လုိ႔ ေျပာေပမယ့္ မရပါဘူး။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေရွ႕ပုိင္းမွာ က်ေနာ္တင္ျပခဲ့ဖူးတဲ့ ထုိင္း ေထာက္လွမ္းေရး စစ္ဗုိလ္က
စစ္ျမင္ျပင္ဆီ သတင္းသြားယူမွာ ဆုိေတာ့ ဒုကၡသည္စခန္းဆီ သြားသလုိမ်ဳိး ဒီတုိင္းထသြားလို႔ မျဖစ္။ ဒီေတာ့ ကိုရဲမင္းေအာင္ (အခု ဖင္လန္ႏိုင္ငံ) ဦးစီးတဲ့ တပ္စိပ္ တစိပ္ကိုေခၚၿပီး ေလွတဆင့္၊ ကားတဆင့္နဲ႔
က်ေနာ့္ဘ၀မွာ ခဏတာလုိ႔ထင္ခဲ့ၿပီး တသက္စာျဖစ္သြားတဲ့ အျဖစ္ပ်က္ေတြ သိပ္မနည္းလွေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီထဲမွာ မင္းသမီးစခန္း ခြာစစ္လည္း တခုအပါ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းခ်ိန္ကစၿပီး
တနည္းအားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာ စစ္အာဏာ သိမ္းၿပီးခ်ိန္မွာ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့တဲ့ ABSDF ဟာ တေပါင္းတစည္းတည္း ၃ ႏွစ္ပဲ ေနရၿပီး အကဲြအၿပဲ ကာလနဲ႔ ၅ ႏွစ္ၾကာေနၿပီးမွ
တခါ KNU နယ္ေျမထဲကို ခရီးသြားရင္းနဲ႔ အရြယ္အစားမ်ဳိးုစုံ ကၽြန္းသစ္ေတြကို ထုိင္း သစ္ကုန္သည္ေတြက စီးပြားျဖစ္ အႀကီးအက်ယ္ ခုတ္ယူေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။
