အပူေငြ႕မ်ား၊ အေၾကာ္္ေညွာ္န႔ံမ်ား၊ ဆူညံသံမ်ားနဲ႔ ညစ္ညဴးစရာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လည္ရဲ႕ အေတြ႔အထိကို ေတြ႔ႀကဳံ ခံစားၾကရ မွာပါပဲ။ ဒီလို စိတ္ညစ္ညဴးစရာေတြရဲ႕ အေ၀း ခဏတာေလး ျဖစ္ျဖစ္ ဇိမ္က်က် ေအးျမျမ လြတ္ေျမာက္ ေနရာေလး တခုကေတာ့ 50th Street လို႔ ဘိုလိုေခၚတဲ့ လမ္း ၅၀ ထဲက ကေဖးနဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္ပါ။

လမ္း ၅၀ ကေဖး ႏွင့္ စားေသာက္ဆိုင္ ဆိုတာ ၿမဳိ႕ေတာ္ေဟာင္း ရန္ကုန္မွာ အနည္းငယ္သာ ရွိတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးပါ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ ထဲက တခုပါ။ ၿမိဳ႕လည္ေခါင္ လူစည္ကား ႐ႈပ္ေထြးတဲ့ ေနရာရဲ႕ အေဝး လမ္း ၅၀ ေအာက္ဘေလာက္မွာ တည္ရွိတဲ့ ဒီ စားေသာက္ဆိုင္ဟာ မြန္းၾကပ္စရာ ရန္ကုန္ ကန္ထ႐ိုက္ တိုက္ခန္းေတြလို မဟုတ္ က်ယ္ဝန္းေခ်ာင္ခ်ိတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္မ်ိဳးကို ေပးတဲ့ အေဆာက္အဦ အတြင္းပိုင္း တည္ေဆာက္မႈနဲ႔ပါ။ အုတ္ခ်ပ္ေတြ စီထားတဲ့ ဒီဇိုင္းနဲ႕ နံရံေတြကို ကာရံထားၿပီး အထပ္ႏွစ္ထပ္ ထားရွိပါတယ္။ ႏွစ္ထပ္စလုံးမွာ အားကစား အစီအစဥ္ေတြ အခ်ိန္မေရြး ၾကည့္႐ႈႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးထားတဲ့အျပင္ ေဖာ္ေရြခင္မင္တဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေတြ၊ ဇိမ္က်က်နားေနႏိုင္တဲ့ ေနရာထိုင္ခင္းေတြနဲ႔ အခ်ိန္မေရြး မွာယူ သုံးေဆာင္ႏိုင္တဲ့ စားစရာေတြ ေပးထားပါတယ္။

ရန္ကုန္ကို ပုံသ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေရာက္လာၾကတဲ့ ျပည္တြင္း ျပည္ပက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ သံတမန္ေတြ၊ NGO မွ ပုဂၢိဳလ္ေတြၾကားမွာေတာ့ ဒီ လမ္း ၅၀ ကေဖးဟာ တကယ့္ကို ေက်နပ္စရာလို႔ ထင္ရွားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီ ဆိုင္ကေလးမွာ အိမ္လြမ္းသူေတြ စုၿပီး ေပ်ာ္ေမာဖြဲ႕ဖို႔ အလြမ္းေျပ ေတြ႕ဆုံ စားေသာက္တာမ်ိဳးေတြ လုပ္ႏိုင္ၾက သလို မိမိ ႏွစ္သက္ရာ အစားအေသာက္ကိုလည္း မွာယူ သုံးေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ေတာ့ အေနာက္တိုင္း စတိုင္ ဟမ္ဘာဂါ၊ အသားအစာသြတ္မုန္႔၊ သို႔မဟုတ္ ပီဇာကြ်တ္ကြ်တ္ သို႔မဟုတ္ အလားတူ ေကာင္းမြန္ျပည့္စုံတဲ့ မုန္႔အမ်ိဳးမ်ိဳးလည္း ရႏိုင္ပါတယ္။ စမူဆာကေတာ့ ထူးရွယ္ပါပဲ။

အေဆာက္အဦးရဲ႕ အေနအထားနဲ႔ သမိုင္းေၾကာင္းကလည္း စိတ္၀င္စားစရာပါ။ အဲဒီ ႏွစ္ထပ္ အေဆာက္အဦးကို ၿဗိတိန္က မွာယူ တင္သြင္းခဲ့တဲ့ အုတ္နဲ႔ ျမန္မာျပည္က အေကာင္းဆုံး ကြ်န္းသစ္ေတြ အသုံးျပဳၿပီး ၁၉၀၆ ခုႏွစ္မွာ တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ မူလတုန္း ကေတာ့ ကုန္သည္ေတြ ေခတၱတည္းခိုရာပါ။ ေနာက္ေတာ့ ဆိပ္ကမ္းလုပ္ငန္းဌာနနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေတြအတြက္ ဒီေနရာနဲ႔ အနီးနား လမ္းက်ဥ္းေတြကိုပါ သိမ္းယူခံရတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။ ပိုင္ရွင္ျဖစ္သူ အဂၤလန္ႏိုင္ငံသားဟာ ကမ္ေဘာဒီးယားမွာလည္း ခရီးသြားလုပ္ငန္းဆိုင္ရာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူ စီးပြားေရးသမားတဦးပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီဆိုင္ကို စဖြင့္တုန္းက ႏိုင္ငံျခားသား ခရီးသြားလုပ္ငန္း အခုလို အဆင္မေျပေသးတာေၾကာင့္ အ႐ႈံးေပၚၿပီး အစုရွယ္ယာရွင္ေတြ လုပ္ငန္းက ထြက္ကုန္ၾကသတဲ့။ သူ တေယာက္တည္း ႀကံ့ႀကံ့ခံရပ္ခဲ့တာ အခုအခါမွာေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈ အသီးအပြင့္ေတြ ဖူးပြင့္တာ ေန႔စဥ္ ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ဧည့္သည္ေတြက သက္ေသပါ။

ဆိုင္ကို ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွာ စတင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ တိုးခ်ဲ႕ျပင္ဆင္ ခဲ့တာပါ။ အေဆာက္အဦးရဲ႕ ေအာက္ထပ္က ယမကာခန္း၊ သီးသန္႔ နံရံတြင္းအခန္းမ်ား၊ ဘိလိယက္ခံုနဲ႔ အားကစား လိုင္းေပါင္းစုံ ၾကည့္႐ႈႏိုင္တဲ့ တီဗြီ၊ ပန္းပုလက္ရာမ်ားနဲ႔ သဘာ၀ ရသကို ခံစားရေစပါတယ္။ အေရးအႀကီးဆုံး ကေတာ့ စားေသာက္ဖြယ္ရာ အမယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးပါ၀င္ၿပီး၊ အေနာက္တိုင္း အစားအစာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို မွာယူ စားသုံးႏိုင္သလို ျမန္မာ့အစားအစာ ကိုလည္း စီစဥ္ေပးထားတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး စားေသာက္ဖြယ္ရာေတြ ျဖစ္တဲ့ အရြက္သုပ္၊ အသားညွပ္ေပါင္မုန္႔ စတာေတြ အျပင္ ေသာက္စရာ ေဖ်ာ္ရည္အမ်ိဳးမ်ိဳးရႏိုင္တဲ့အျပင္ တျခားႏိုင္ငံက တင္သြင္းတဲ့ အသားဗူး အပါအ၀င္ အျခား စိတ္ကူးရာရာ အသီး အရြက္ ဟင္း အမယ္ေတြ မွာယူ သုံးေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။

စားေသာက္ဆိုင္ အေပၚထပ္ကို တက္ဖို႔ ေၾကာင္လိန္ေလွခါးကလည္း ခန္႔ျငားေတာက္ေျပာင္ လွပါတယ္။ အေပၚထပ္မွာလည္း ယမကာ ခန္းနဲ႔ စားေသာက္ခန္းရွိေနပါေသးတယ္။ ယမကာ မ်ိဳးစုံနဲ႔ ေကာ့ေတးလ္ ကို စီစဥ္ေပးထား ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Wingaba Bloody Mary လို ထင္ရွားတဲ့ အရက္ေတြ ပါ၀င္သလို လက္ျဖစ္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေဖ်ာ္ရည္လည္း ရႏိုင္ပါေသးတယ္။ ၀ိုင္အရက္ေတြကို ၾကည့္ဦးမလား။ ၾသစေၾတးလ်၊ နယူးဇီလန္နဲ႔ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံထုတ္ ၀ိုင္မ်ိဳးစုံ ရႏိုင္ျပန္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရွမ္းျပည္နယ္က ထုတ္တဲ့ Red Mountain Estate လည္း အခါအားေလ်ာ္စြာ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။

ထပ္ဆင့္ ေျပာရရင္ေတာ့ ျပန္တြင္း ျပည္ပက ထင္ရွားတဲ့ ဘီယာမ်ိဳးစုံ ရယူ သုံးေဆာင္ႏိုင္သလို တကယ့္ေကာ္ဖီစစ္စစ္ အရသာကိုလည္း တခ်ိန္တည္းမွာ ရႏိုင္ျပန္ပါတယ္။ ညပိုင္း ေရာက္လာၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ျမဴးျမဴႂကြႂကြ ရန္ကုန္ လူငယ္လူရြယ္ေတြကို ေတြ႕ျမင္ရဦးမွာပါ။

လမ္း ၅၀ စားေသာက္ဆိုင္ဟာ စိတ္ပန္း လူပန္း ျဖစ္ေနတာကို စိတ္လန္း လူလန္းျဖစ္ဖို႔ အဆင့္ျမင့္ႀကိဳဆို ေဖာ္ေရြမႈေတြနဲ႔ ျပည့္စုံပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဒၚလာကိုပဲ သုံးသုံး၊ ျမန္မာေငြေၾကးပဲ သုံးသုံး မိမိအဆင္ေျပရာ ေငြေၾကးသုံးစြဲ ေပးေခ်ႏိုင္တာကလည္း အားသာခ်က္ ျဖစ္တဲ့ အျပင္ အခမဲ့ အင္တာနက္ ၀ိုင္ဖိုင္ သုံးစြဲႏိုင္တာေတြ၊ တနဂၤေႏြ တရက္လုံး ေပ်ာ္စရာ အစီအစဥ္ေတြ ရွိျပန္ေသးပါတယ္။ ကဲ … လမ္း ၅၀ ကေဖးဆိုင္ကို သြားဖို႔အတြက္ စိတ္ေျပာင္းသြားရင္ေတာ့ အိပ္ေဖာင္းဖို႔ေတာ့ လိုတယ္ေနာ။

( Steve Tickner ၏ 50th Street Cafe: Escaping the Madding Crowd ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုျပီး ရဲနည္ ျဖည့္စြက္ေရးသား တည္းျဖတ္သည္)